De boottocht en flores

Eindelijk weer een mogelijkheid voor een update. In Flores, waar we nu al zo’n 10 dagen verblijven hebben ze de wifi nog niet uitgevonden. Onze internet mogelijkheden bleven daarom beperkt tot af en toe een kleine facebookupdate via een lokale simkaart.

De reis naar flores per boot begon chaotisch. Met ruim 90 man in een te klein restaurantje was het wachten op de organisatie. Formulieren moesten worden ingevuld en passagiers moesten over 3 boten verdeeld worden. Na lang wachten, mochten we uiteindelijk na een paar uur aan boord. Eenmaal aangekomen bij de boot was het schrikken, dit was niet de boot die we in gedachten hadden. Een klein bootje met een triplex achtige behuizing, waarschijnlijk amper zeewaardig. Even hebben we getwijfeld of we toch niet veilig aan de wal zouden blijven..
We kozen maar snel onze cabin uit, iets duurder dan slapen op het dek maar achteraf waren we er heel blij mee.
Bij het wegvaren uit de haven knalde de boot door een combinatie van wind en stroming tegen de kade aan en sneuvelden er 2 ramen. (Fijn! niet alleen de boot maar ook de kapitein deugt niet?) Niks ernstigs maar de schrik zat er bij iedereen goed in.
Achteraf kunnen we er gelukkig om lachen, maar op dat moment hadden we het liefst direct van boord gegaan.

De boottocht naar Flores via sumbawa en Komodo eilanden zou 4 dagen duren. Door de matige staat van de boot, hoge golven en korte nachten en de weinig culinaire hoogstandjes was het af en toe FF afzien maar de hoogtepunten van de boottocht zorgden voor wat compensatie. De hoogtepunten waren het spotten van dolfijnen, het snorkelen en het spotten van haaien op pink beach en het bezoek aan Komodo National Park. Rinca eiland vonden wij het mooist en de beste plek om de komodo te zien. Kortom de indonesian style cruise was er een met hoogte en diepte punten (maar goddank we zijn niet gezonken:-)

Aangekomen in Labuan bajo waren we na 3 dagen en 3 nachten op de boot blij dat we onderweg nog even een mooie kamer met warm water hadden geboekt. Voorderest was Labuan bajo niet bijzonder. Labuan Bajo is wel een waar duikparadijs voor de gevorderde duiker. Het schijnt een van de mooiste duikspots ter wereld te zijn. Helaas hebben wij nog te weinig duikervaring dus moesten we de duiken aan ons voorbij laten gaan.

Het eiland flores zelf is nog niet ontdekt door het grote publiek. Het eiland is prachtig. De meeste mensen zijn onwaarschijnlijk vriendelijk. Van meters afstand staan de mensen te zwaaien en een vriendelijke glimlach is nooit te veel gevraagd. Er wordt echter weinig engels gesproken wat het reizen soms wat lastig maakt. Er is tevens relatief weinig accommodatie en veel accommodatie valt in de categorie slecht of nog slechter. Door het geringe aanbod van accommodatie en het ‘hoogseizoen’ is de prijs-kwaliteit verhouding ook wat scheef.
Ook het transport in Flores is nog wat problematisch. Het afleggen van een afstand van 150km op de hoofdweg kan zo maar een dag in beslag nemen. In Flores kan je reizen per busje, travel (auto taxi gedeeld met anderen voor langere stukken) of met auto en prive chauffeur. Korte stukjes kan je doen met ojek (motorbike) of bemo (soort van minibus)

Als 2e bestemming van Flores hadden we Bajawa uitgekozen.
De reis van Labuan bajo naar Bajawa zou een oncomfortabele 10 uur met de bus zijn, zonder te stoppen bij bezienswaardigheden. Hier hadden we na de lange boottocht geen zin meer in. Dus uiteindelijk hebben we samen met een portugees gezin een auto met chauffeur gehuurd en zijn we met diverse stops heerlijk comfortabel naar Bajawa gereisd.

Bajawa is een klein stadje op grote hoogte met meerdere watervallen, hotsprings en onwijs mooie natuur. We hebben de wawomudha vulkaan beklommen, wat erg gaaf was om te zien en ook mooi uitzicht gaf op de omgeving.
Ook zijn we een keer toen we terug wandelden van een waterval naar Bajawa uitgenodigt bij een local thuis voor wat drinken en eten, wat erg gaaf was. ( het verplichte locale drankje was minder) Deze ‘ceremonie’ moeten ze een paar keer doen voordat ze mogen trouwen hebben we ons laten vertellen.

Van Bajawa zijn we rechtstreeks naar Moni gegaan, voor de kelimutu vulkaanmeren. We staan smorgens om 5 uur boven klaar voor de zonsopgang, maar het was mistig en bewolkt. Na een paar uur wachten zijn we naar beneden gelopen. Later op de dag klaarde het al snel op en zijn we nogmaals omhoog gegaan. De vulkaan bevat 3 meren en elk meer heeft zijn eigen kleur die regelmatig ook nog eens veranderd. 2 meren liggen naast elkaar en doordat de 1 lichtblauw is en de ander diep zwart is het erg indrukwekkend.
De volgende dag zijn we een groot deel naar boven gewandeld om vervolgens af te dalen via een aantal traditionele dorpjes.

Nu zijn we in Maumere en zitten we op een rustige plek aan het strand. Morgen vliegen we naar surabaja op Java.

Groetjes,

Anita en Thomas