Nepal

Onze Nepaltijd zit er over een aantal dagen al weer op. De tijd is voorbij gevlogen.

De aankomst in Kathmandu was chaotisch. Het verkrijgen van een visa verliep soepel. 3 rijen en 3 ‘immigration balies’ verder hadden we onze visa. Het claimen van onze bagage was een heel ander verhaal. Tussen een paar honderd mensen en minstens het dubbele aantal koffers op zoek naar de juiste tassen. Bagage van meerdere vliegtuigen was op 1 bagageband beland wat de chaos versterkte. Gelukkig waren we er een beetje op voorbereid en konden we er later om lachen.

Na de wat chaotische aankomst besluiten we de eerste 2 dagen in Kathmandu doorvte brengen. We hebben wat tijd nodig voor het regelen van de kayaktrip. Voor ons is het kayaken een van de highlights van Nepal. Bij aankomst blijkt de moonsoon echter nog niet over en de meeste rivieren nog ‘onbevaarbaar’ door de hoge waterstanden. Auw! Dat hadden we liever anders gezien. Uiteindelijk besluiten we het kayaken nog even uit te stellen en eerst te gaan trekken in het Himalaya gebergte.

Routes en mogelijkheden genoeg. Op aanraden van een van de raft/kayakbedrijfjes hier kiezen we voor een 10 daagse trektocht binnen het Annapurna gebied. Ondanks dat we beiden nog nooit een trektocht met zoveel hoogtemeters gemaakt hebben besluiten we toch de uitdaging aan te gaan. Om het ons zelf wel een klein beetje makkelijker te maken huren we een ‘porter’ (drager)/guide in.  Niet alleen makkelijker voor ons maar het geeft hier ook een beetje extra werkgelegenheid. Helaas zijn er in het verleden veel ongelukken gebeurd waarbij veel porters het leven hebben verloren. Het vinden van een porter, met een goede uitrusting, die verzekerd is en waar (door de reisbureaus) goed voor wordt gezorgd is niet makkelijk blijkt. Ook tijdens de trektocht verbazen we ons hoeveel gewicht sommige porters meekrijgen en de uitrusting waarmee ze moeten lopen. Ook de porters die worden ingehuurd door de dure westerse reisorganisaties lijken lang niet altijd goed af! Uiteindelijk vinden we na het shoppen langs verschillende meer en minder vallide reisbureautjes een geschikte porter/guide voor onze trektocht.

Met Amar, onze porter pakken we de bus naar Nayapul. Een lokale bus, dus met geiten en kippen op het dak en met het principe vol kan voller. Na een kleine 3 uur staan we in Nayapul en kan de trektocht beginnen. De eerste dag lopen we van Nayapul tot Ulleri. Tot halverwege lijkt het een makkie. Tot we bij ‘de stone steps’ aankomen. Een soort van uit steen gehakte treden. Na een slopende eerste dag bereiken we Ulleri. Dit belooft nog wat voor de rest van de trek.. Ook op de tweede dag zien we heel veel trappen. Maar na een kleine /$#@÷:;! 3200 treden bereiken we Ghorepani op 2874m hoogte. Onderweg komen we veel ezels tegen die af en toe lijken te vergeten dat ze veel last dragen en daardoor wat breder zijn dan normaal.. Opassen dus! Omdat er geen wegen zijn wordt alles door ezels of mensen omhoog gedragen. Na 2 dagen lopen we voor ons gevoel al echt buiten ‘de bewoonde wereld’.
Op dag 3 staan we om 4 uur op om voor zonsondergang Poonhill (3210m) te bereiken; een uitzichtpunt op een aantal 8000m toppen. Na het genieten van de zonsopgang vervolgen we onze weg richting het Annapurna Basecamp. Even vragen we ons af of die verdomde extra steps naar Poonhill wel de moeite waard waren geweest. Het uitzicht onderweg naar de volgende stop Chuile mag er in ieder geval wel wezen..De 2 dagen erna tot aan Deurali bestaan uit veel pieken en dalen, veel klimmen en dalen dus. Het acclimatiseren lijkt in ieder geval te lukken en het lopen gaat ons steeds beter af. Beide zijn we er inmiddels van overtuigd dat we het Annapurna Basecamp (ABC 4200m) wel gaan halen. Onderweg ontmoeten we een koppel uit Australie waar we in de dagen erna veel mee optrekken. Gezellig!
Vanaf Deurali is het alleen maar stijgen naar Macchapure Basecamp (MBC 3700m). We vertrekken vroeg en rond 9.30 uur bereiken we MBC. De lucht is hemelsblauw dus besluiten we onze baggage achter te laten en door te lopen naar ABC. De laatste klim van ongeveer 2 uur. Onderweg rollen de wolken erin en na 2 uur bereiken we ABC in de mist. JAMMER, geen uitzicht dus! We besluiten na de lunch weer af te dalen naar MBC en de volgende dag voor zonsopgang nogmaals de klim richting ABC te wagen. And glad we did! Wat een uitzicht vanaf het ABC! Zou je de bergen in europa heuvels kunnen noemen bij deze 8000+ pieken?
Trots dat we het Annapurna basecamp bereikt hebben zetten we de afdaling in. De volgende drie dagen bestaan uit afdalen en afdalen met 1 stijle klim als afwisseling. Het afdalen valt wel even tegen. Onderweg komen we langs een hotspring naast een rivier als traktatie voor onze vermoeide spieren. Na 3 dagen afdalen bereiken we Nayapul. Yes we made it! De trekocht naar Annapurna Basecamp was adembenemend en niet te vergelijken met het wandelen door de Alpen.

Terug in Pokhara besluiten we gelijk te informeren naar de waterstanden. Deze zijn nog hoog maar een aantal rivieren zijn inmiddels goed bevaarbaar. Er zijn nog weinig andere kayakers in Nepal te vinden dus zijn we afhankelijk van de raftbedrijfjes. De sunkosi een 9 daags kayakexpeditie staat hoog op ons verlanglijstje. We besluiten als opwarmer eerst 3 dagen op de Kaligandaki te gaan peddelen. De dag voor het vertrek naar de Kaligandaki voel ik (Anita) me wat ziek en heb ik last van buikpijn. No way dat ik het kayaken wil missen, dus paracetamol erin en gaan. Na een busrit van drie uur kan ik bij de instapplaats van de rivier niet anders dan toegeven dat het kayaken nu niet gaat. Thomas stapt zijn kayak in en ik stap, inmiddels goed ziek weer terug in de bus naar het hotel. In de nacht loopt mijn koorts op en de volgende morgen besluit ik me aan een ziekhuis bezoekje te wagen. Niet een ziekenhuis waar je lang in wilt verblijven! (eigenlijk nog niet dood gevonden wilt worden) Na de nodige onderzoeken stelt de arts een ziekenhuis opmame voor met een infuus vocht en antibiotica. Ik bedank de arts en besluit het eerst aan te kijken. Uiteindelijk stap ik het ziekenhuis uit met 3 soorten antibiotica. Gelukkig was ik na een week koortsvrij en van mijn buikpijn af. Maar helaas zat de 9 daagse kajaktrip op de Sun Kosu er nu ook niet meer in. Een grote domper..

Maar goed het verlaten van Nepal zonder in de kayak te hebben gezeten was absoluut niet mogelijk. Dus besluiten, we, op het moment dat de koorts bij mij verdwenen is, samen de Seti te gaan varen. Een trip van 2 dagen en met deze waterstand ook zeker niet onaardig. Halverwege kamperen we op een strandje met een zelfgecreerde shelter a la thomas. (het heeft de nacht overleefd en we zijn droog gebleven) In het dorpje een stukje verderop kunnen we wat eten kopen. Eigenlijk nu terugkijkend de beste maaltijd van Nepal!
De volgende ochtend als we wakker worden zien we dat de waterstand van de rivier zeker een meter is gestegen door de langdurige regenval. Het extra volume is zeker bij de laatste passages goed terug te zien. Na twee dagen peddelen komen we (Ik moe maar voldaan) ongeschonden aan bij de geplande uitstapplaats.

Door de vele regen zijn veel andere trajecten niet meer vaarbaar dus besluiten we terug te gaan naar Kathmandu om te kijken of we daar nog een aantal dagen kunnen varen. In kathmandu komen we er achter dat het huren van goede kajakgear (in tegenstelling tot in Pokhara) in deze tijd van het jaar erg lastig is. Het peddelen met een plastic helm en een vooroorlogse peddel zien we beide niet zitten. Dus besluiten we, beide wat teleurgesteld, de laatste dagen in Nepal wat anders te gaan doen.

We pakken de bus naar Naragkot vanwaar de mount everest te spotten zou zijn. (wij hebben de mount everest achter de wolken niet kunnen zien). De volgende dag lopen we via Changunarayn naar Bhaktapur. Hier lijkt de tijd te hebben stil gestaan. Ondanks dat we een stelletje cultuurbarbaren zijn genieten we van het verblijf in Bhaktapur.

De laatste dagen Nepal zullen we spenderen in Kathmandu. Een lawaaierige en vervuilde stad. Maar vol leven en met een kleurrijke mix van mensen. Je kijkt hier je oren en ogen uit. Zeker leuk om hier een aantal dagen te verblijven.

Over een paar dagen vliegen we via Kuala Lumpur naar Vietnam. De tijd vliegt. Een ding weten we zeker. We gaan nog een keer terug naar Nepal en dan met eigen kayakgear…

Groetjes,

Thomas en Anita

2 Comments

on “Nepal
2 Comments on “Nepal
  1. hoi allebei
    weer een mooi verhaal en prachtige foto’s
    over paar dagen dus naar Vietnam hebben jullie daar nog iets wat je gaat doen
    alles bij mekaar hebben jullie heel veel gedaan gelopen bergop en af zo te lezen
    en dan die mooie bergen met sneeuw
    jammer dat de kajakken beperkt was door het hoge water maar misschien later weer
    we wensen jullie goede reis naar Vietnam en geniet daar
    lieve groet ma en jan

  2. Hoi,fijn dat jullie zo genieten van de reis,wij lezen de verhalen ook met veel plezier en de foto’s zijn prachtig.Een goed voornemen om nog eens terug te gaan naar Nepal om daar te gaan peddelen,sparen maar !Fijne tijd in Vietnam gewenst.Groetjes,pa&ma

Comments are closed.